"tysiąc ludzi i tysiąc barier"

 Stoję i rozglądam się dookoła. Po ulicy jeżdżą samochody,po chodniku chodzą ludzie,gdzieś za zakrętem pani sprzedaje kwiaty;
Dookoła mnie jest tylu ludzi,a ja czuję się samotna. Samotna pośród tłumu.
Zagubiona, choć znam drogę;
Pusta, choć moją głowę zaprząta tysiąc myśl;
Czemu nawet nie potrafimy powiedzieć zwykłego "dzień dobry" sąsiadowi? Nie znamy go,bo tak naprawdę nigdy nie chcieliśmy go poznać. Jesteśmy więźniami. Więźniami siebie samych. To my tworzymy tę barierę-barierę,która nikogo nie przepuszcza. Stoimy za nią sami,choć obok nas stoją inni ludzie,za swoimi własnymi barierami.
Tysiąc ludzi i tysiąc barier.
Tysiąc ludzi,a każdy z nich sam.
Tysiąc ludzi,ta sama samotność.
Tysiąc ludzi,a nikogo nie widać.